4.02.2010

Style Crisis: μόδες σε ΔΝΤ ρυθμούς!


Σκέφτομαι εκείνο το πάλαι ποτέ «καταναλώνω άρα υπάρχω» αυτές τις μέρες και θυμάμαι τα νεύρα μου όταν μια φορά κι έναν καιρό αρχές της προηγούμενης δεκαετίας έπρεπε να σπάζω το κεφάλι μου πάνω σε ηλίθιες έρευνες και δημοσιεύσεις για να’ χει το άρθρο «σοβαρότητα» και «επιχειρήματα» πάνω στο shopping therapy ενώ όλοι σε μια αίθουσα σύνταξης ξέραμε ότι ένα τέτοιο θέμα μόνο στα κομμωτήρια -καθώς το οξυζενέ ξέβαφε και ολίγο εγκέφαλο- θα διαβαζόταν :P Μέχρι και το «Ψωνίζω άρα υπάρχω» της Σόφι Κινσέλα διάβασα (και την ψώνισα σε βαθμό που θα’ θελα  να πάω Λονδίνο να τη βρω και να τη σκίσω την αχόρταγη σακούλα της!) μπας και μπω στο πετσί του ρόλου και καταφέρω να το παλέψω το να γράφω κάθε μήνα κι ένα άρθρο για μια ηλίθια νεύρωση – σημάδι των καιρών… Γιατί κυρά μου όλες ψωνίζουμε, αλλά δεν κάναμε έτσι στην τελική…
Anyway,  σήμερα –αν έχεις τσίπα πάνω σου δηλ.- τι σκέφτεσαι άραγε  ακούγοντας το τότε μότο «καταναλώνω άρα υπάρχω»; Διότι εγώ  να σου πω την αμαρτία μου, ένα σκέφτομαι στα καπάκια: «Καλά να πάθεις»!  Ποιος σου είπε ότι ένα haute label μπορεί να σε κάνει stylish αν τσιναρίζεις ρε παιδί μου; (Τι ωραία ‘80’s ταμπέλα αυτό το τσινάρι… Η Θεσσαλονίκη ακόμα φουλ στα τσινάρια είναι μεταξύ μας,  αλλά όλα νομίζουνε ότι φορώντας ένα Moncler σου φεύγει το κουσούρι…Shhhh!!!)
Ποιος σου είπε κοπελιά να φουσκώσεις την πιστωτικιά στα Louis Vuitton με μηνιαίες αποδοχές στην καλύτερη 800 Euro μαζί με τα φιλοδωρήματα; Εεεε;;;
Εεεεε, δηλ. με το μπαρδόν  αλλά δε θα ξεχάσω απορία γνωστού μου κομμωτή ένα πρωί 5 χρόνια πριν: «Πες μου, πως είναι δυνατόν οι κομμώτριες –που ξέρω πόσα τους δίνω και πόσα tips παίρνουνε- να φοράνε τσάντες που κάνουν όσο 3-4 φορές το μηνιαίο τους εισόδημα;;;»
Πίσω στο –bye bye δώρο Πάσχα!- 2010 άφησα πίσω μου μια Θεσσαλονίκη με μαζεμένα τα λούσα της… Οι πωλήτριες στην αγορά για πρώτη φορά στα 15 χρόνια που τις ανέχομαι χαμήλωσαν τις μύτες και επιτέλους τρέχουν -όπως ανέκαθεν έπρεπε- να σε εξυπηρετήσουν και όχι να σου ξιπαστούν ή το πορτοφόλι σου να υποτιμήσουν (έλεος δηλ. ορισμένες :P) αν τολμούσες να διαβείς το κατώφλι του καταστήματος δίχως στιλιστικά «πειστήρια» status και ας ήτανε και faux :P:P:P
Μουδιασμένη η αγορά περιμένει ίσως τη «φρυγανιά» Κατσέλη που εξήγγειλε ενίσχυση Ένδυσης και Υπόδησης, η οποία εύχομαι να μην φύγει όλη προς media μεριά υπέρ της διατήρησης της μαρκετίστικης φιλοσοφίας «είσαι ότι φοράς» και άλλες μπανάλ κοτσάνες.
Διότι δεν είσαι ότι φοράς – ποτέ δεν ήσουν!!! Μην κοιτάς τι σου λέγαμε/νε στα περιοδικά… Επίτηδες το κάναΝΕ! Γιατί; Για να πουλήσουν!!! Κι εσύ αναγνώστη μου κατανάλωνες- είχες, δεν είχες…
Η διαφορά με το τώρα είναι ότι τώρα συμβαίνει το αυτονόητο: Έχεις, καταναλώνεις! Δεν έχεις, δεν καταναλώνεις…  Έχεις δεν έχεις όμως ΥΠΑΡΧΕΙΣ!!! ;)
Καταναλώνεις δεν καταναλώνεις, είσαι αυτός που είσαι - ο εαυτός σου… Και άμα δεν τα’ χεις καλά με τον εαυτό σου ακόμη και τα ρούχα σου σε φοράν (και με το ζόρι κιόλας), δεν τα φοράς – trust me!
Αυτή η κατάντια του στυλ σήμερα στους ελληνικούς δρόμους, ένα βομβαρδισμένο από την τηλεοπτική φθήνια χάλι, καταχρεωμένο δε, λόγω non affordable luxuries που αχόρταγα διεκδικήθηκαν…  Η  πλειοψηφία στους ελληνικούς δρόμους θυμίζει …πεζοδρόμιο κακιάς ώρας έτσι γεμάτο με ξεκωλορέπλικες όλων εκείνων των haute σκυλούδων – διότι δεν ξέρω πόσο πιο κομψά να χαρακτηρίσω όλες τις ντίβες της εγχώριας πίστας - που πως τα κατάφεραν να κάνουν τον YSL, τον Dior και τη Chanel να μοιάζουν τόοοοοσο cheap…;;; Μου λες (άτιμε στυλίστα που όλα τα ισοπέδωσες);;;
Στυλ και status γίνηκαν μαλλιά κουβάρια - και γι’ αδελφές και για παλικάρια… Κι όμως αυτά τα δυο δεν πρέπει να μπλέκονται: το στυλ και το status δηλαδή – οι αδελφές και τα παλικάρια ας κάνουν ότι γουστάρουν.
Γιατί στυλ μπορείς να έχεις και χωρίς status. Το status είναι αυτό που κόπτεται όταν στερείται του στυλ και θέλει ντε και σώνει να το «αγοράσει». Αλλά δεν πάει έτσι my darling… Θες ένα real παράδειγμα;  Στο περιβάλλον μου έχω δυο γυναίκες που η  μία έχει καταφέρει φορώντας ένα ολοκαίνουριο Chanel σακάκι  να το κάνει να μοιάζει με Zara, η άλλη είναι μοναδική στο να κάνει το Afgan γιλέκο της από το Zara να στέκεται πάνω της ως Chanel!!! Η πρώτη έχει φράγκα, η δεύτερη έχει στυλ.  Το στυλ ως ανεκτίμητη αξία ξεχάσαν –όχι τυχαία- να το βάλουν στη διαφήμιση της Mastercard


3 comments:

Maria Pagonaki said...

Δεν παιζεσαι.....!!!!!!!

Anonymous said...

Egw pali prospathw na taytopoihsw tis dyo kyries pu anafereis axxaxaxaxaxaxax!
fafalaki

Rdeco said...

Μπράβο πολύ ωραίο άρθρο. Μπράβο. Να το καταλάβαιναν κιόλας πιο πολλές;