7.05.2009

Beloved Haiku



Τα Χαϊκού είναι σύντομα ποιήματα με τρεις στίχους και 5/7/5 συλλαβές που αναδύονται μέσα από την εκφραστική λιτότητα και τον ήρεμο στοχασμό της Ιαπωνίας.
Όπως χαρακτηριστικά γράφει κάποιος που μια φορά κι έναν καιρό μου τα "φύτεψε" στο κεφάλι μου, "Δραπέτες οι λέξεις, πυγολαμπίδες που δείχνουν μέσα στη νύχτα το δρόμο στο διώκτη τους, συναντιώνται στον κόσμο των Χαϊκού και συνθέτουν τον αρτιότερο ίσως υπαινικτικό ποιητικό λόγο". Τα παρακάτω "Χαϊκού του καλοκαιριού" είναι παρμένα από την έκδοση "Χαϊκού"* (Χ.Καφτεράνης & Ηλ.Γκούμας, εκδ. Cigale, Θεσσαλονίκη 1997).

Και είναι τα αγαπημένα μου προσωπικά "αποκούμπια"... που -μάλλον όχι τυχαία- έπεσα πάνω τους ψαχουλεύοντας τη βιβλιοθήκη.

"Το παιδί που χάθηκε κλαίει - κλαίει αλλά τρέχει πίσω από τις πυγολαμπίδες"
Ryusui

"Κυνηγημένη η πυγολαμπίδα κρύβεται στο φεγγάρι"
Ryota

"Η πυγολαμπίδα φωτίζει το δρόμο στο διώκτη της"
Oemaru

"Με το φως της αυγής οι πυγολαμπίδες γίνονται έντομα"

Aon

"Και για σας ψύλλοι, η νύχτα είναι μεγάλη - μεγάλη και μόνη"
Issa

"Μη σκοτώνεις τη μύγα! Δες πως απλώνει σε σένα τα πόδια της"
Issa

"Σύντομη νύχτα. Στο χνούδι της κάμπιας μαργαριτάρια από δροσοσταλίδες"
Buson

"Πρωί μετά την καταιγίδα, μόνο τα πεπόνια δεν κατάλαβαν τίποτα"
Sodo

*η έκδοση δεν νομίζω να κυκλοφορεί ακόμη σε βιβλιοπωλεία... Έχω χάσει τα ίχνη εκείνων που εξέδωσαν τη εν λόγω συλλογή Χάικου, αλλά επειδή στον καιρό του Google, ποτέ δεν ξέρεις... Guyz U should print and launch this again ;)

Η φωτογραφία ανήκει στην αγαπημένη Νίκη Χριστοδούλου της οποίας τη ματιά με την εκφραστική λιτότητα έχει κερδίσει εδώ και χρόνια το Tokyo.

1 comment:

Ploutwnios said...

Σαν την παντόφλα στρινγκ, δεν έχει.